Adam Ferency

Polski aktor filmowy i teatralny, a także reżyser teatralny.
Przez całe życie związany z Warszawą, gdzie się urodził (5.10.1951 r.). Jest absolwentem VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana i Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Rok ukończenia PWST zbiegł się z dwoma debiutami - filmowym i teatralnym. Aktor wystąpił w pierwszym odcinku serialu „07 zgłoś się” i na scenie stołecznego Teatru Dramatycznego jako Stachowski w „Karykaturach”. Jednak to nie Teatr Dramatyczny, a Teatr na Woli był sceną, z którą związał początki swojej kariery. Pod skrzydłami Tadeusza Łomnickiego - będącego jego profesorem w szkole teatralnej - zagrał swoją pierwszą dużą rolę Joka Skokicia / Hamleta w „Przedstawieniu Hamleta we wsi Głucha Dolna”. Adam Ferency współpracował również z Teatrem Współczesnym, gdzie zagrał m.in. w: „Człowiek słoń”, „Ślub”, „Mistrz i Małgorzata” czy „Sami porządni ludzie”. W roku 1993 sprawdził się w roli reżysera. W Teatrze Współczesnym wystawił sztukę pt. „Hollywood, Hollywood”. Rok później związał się z Teatrem Dramatycznym. To właśnie tam powstały jego najbardziej dojrzałe role. Aktor zrobił wielkie wrażenie grając np. w „Wyprawach krzyżowych”, „Poskromieniu złośnicy”, „Burzy” czy „Persona. Tryptyk/Marylin”. Od początku kariery związany jest również z Teatrem Telewizji i Teatrem Polskiego Radia, gdzie zagrał wiele ważnych ról. Był szekspirowskim Makbetem i Mefistofelesem w „Fauście”.

Przez swój charakterystyczny wygląd, w telewizji występuje najczęściej w roli policjanta, kryminalisty czy pracownika UB. W filmowym dorobku ma np. rolę oficera służby bezpieczeństwa w „Przesłuchaniu”, rosyjskiego śledczego w „Kanalii”, pułkownika UB w „Pułkowniku Kwiatkowskim” czy Generała Jegorowa w serialu „Przeprowadzki”. Zagrał również w „Pornografii” Gombrowicza, „Jasminum” i „Big Love”.

Genialnie sprawdza się w dubbingu („Shrek”, „7 krasnoludków”, „Auta”, „Avengers”) i jako lektor audiobooków („Dżuma” Albert Camus, Trylogia husycka Andrzej Sapkowski).

Za swój dorobek otrzymał wiele nagród m.in.: Nagrodę Komitetu ds. Polskiego Radia i Telewizji za kreacje aktorskie w spektaklach telewizyjnych (1988), Złotego Lwa Gdańskiego za najlepszą rolę męską (1991, „Kanalia”), nagrodę Teatru Polskiego Radia - Wielki Splendor (2000), nagrodę specjalną za rolę kamerdynera w serialu „Niania” (2006), Grand Prix za spektakl telewizyjny „Golgota wrocławska” (2009), a także Złoty Mikrofon (2012).